Zarządzanie energią osobistą.

Doskonale są nam znane różnego rodzaju systemy funkcjonujące w organizmie człowieka, takie jak układ krwionośny, nerwowy, czy pokarmowy. Każdy z tych układów, każda jego komórka potrzebuje do prawidłowego funkcjonowania nie tylko odpowiednich składników biochemicznych, ale i energetycznych – wymaga dostarczenia lub odprowadzenia energii, co nierozłącznie wiąże się z jej przepływem i transformacją. Jednak o systemie energetycznym człowieka w niektórych kręgach mówi się niewiele lub wcale, chociaż medycyna wschodu o kilkutysiącletniej tradycji opiera się głównie na nim. System energetyczny człowieka od dawna był znany i opisywany w Chinach, gdzie przepływ energii oceniano na podstawie szczegółowych map zawierających system kanałów energetycznych, punkty akupunkturowe. Znano go też w Indiach, w których jogini stworzyli sztukę regulowania energii przez kontrolę oddechu i w Japonii (japońskie słowo byo-ki (choroba) oznacza zaburzenie energii).

Na oddychanie, krążenie krwi, trawienie pokarmu, zagęszczanie moczu w nerkach, rozliczne czynności metaboliczne, a także myślenie, odczuwanie  możemy spojrzeć jako na  formy pracy biologicznej, mentalnej emocjonalnej. Praca według fizyki jest miarą ilości energii przekazywanej między różnymi układami w różnych procesach. Np. mózg ludzki przyswajając powyższy tekst wykorzystuje taką ilość energii, jak żarówka o mocy 75 W. Według fizyki kwantowej wszystko jest energią, co odpowiada niektórym starożytnym poglądom, zgodnie z którymi materialne ciało jest formą, jaką przybrała energia.

Z punktu widzenia procesów energetycznych, każdy organizm stanowi otwarty układ energetyczny. Przychodzimy na ten świat z pewnym zasobem energii. Według jednych poglądów – dziedziczymy ją po rodzicach, wg innych – przynosimy ją ze sfer, z jakich przychodzimy na świat materialny. Dysponujemy określoną jej ilością i dlatego stanowi ona nasze złoże energetyczne nieodnawialne. Od tego jak ją eksploatujemy zależy długość naszego życia. Ponadto energia jest wychwytywana z otoczenia, okresowo przechowywana, a następnie wykorzystywana do wykonania różnego typu działań. Jest to nasze złoże energetyczne odnawialne. Możemy odpowiednio je ładować m.in. przez właściwą dietę, odpowiedni ruch czy właściwy odpoczynek. Złoża te wyczerpuje m.in. pracoholizm, przebywanie w toksycznym otoczeniu, wykonywanie zajęć, które nie dają nam satysfakcji, permanentny stres. Wyczerpawszy dostępną energię odnawialną, nasz organizm przełącza się na tryb awaryjny i zaczyna czerpać z energii urodzeniowej. Z racji tego, że ten typ energii jest nieodnawialny, takie dziania ostatecznie skracają  nam życie.

Jakie czynniki mają wpływ na powiększanie zasobów energetycznych człowieka?

  • Pozytywne nastawienie, które stanowi wypadkową przeżywanych przez nas uczuć i emocji. Wyraża się to w ogólnie pozytywnym lub negatywnym stosunku do świata i otoczenia. Stosunek negatywny, pesymistyczny wyczerpuje nasze zasoby energii, pozytywny – wzmacnia je. Dożywający 100 lat ludzie cieszą się zazwyczaj zdrowiem psychicznym i są pozytywnie nastawieni do świata, siebie i innych ludzi. Są też zdolni do efektywnych, a nierzadko bardzo twórczych działań. Statystyka pokazuje, że u tych ludzi nadzwyczaj rzadko przyczyną śmierci jest nowotwór złośliwy. Natomiast wg znanego onkologa O.C. Simontona,  silna tendencja do zatrzymywania urazy i wyraźna niezdolność przebaczania jest charakterystyczna dla osobowości pacjentów cierpiących na raka. Szczególnie destrukcyjne działanie dla naszego układu energetycznego mają takie uczucia jak nienawiść, zazdrość, zawiść, gniew, żal, rozpacz. Jednak jeszcze bardziej destrukcyjne jest ich tłumienie gdyż wymaga ono mnóstwa energii. Emocje negatywne stanowią swoisty sygnał alarmowy, który powinien być zauważony i zinterpretowany, a następnie powinniśmy pojąć odpowiednie kroki zmierzające do wprowadzenia odpowiednich zmian w naszym życiu. To, że cały proces zostanie został przeprowadzony prawidłowo zasygnalizuje nam pojawienie się uczuć pozytywnych. Źródłem energii, kluczem do długiego życia, a zarazem zdrowia i szczęścia jest: umieć przeżywać świat jako zjawisko intelektualno-estetyczne, podziwiać harmonię przyrody, czerpać radość z poznawania świata i ludzi, cieszyć się wraz z innymi z ich osiągnięć, patrzyć w przyszłość z nadzieją i optymizmem – w myśl zasady, że lepiej cieszyć się na wyrost, niźli martwić się na zapas.
  • Właściwa dieta i odpowiedniej jakości pokarm: konsumując pokarm, otrzymujemy z niego nie tylko składniki odżywcze, ale i bioenergię. O ile fizyczne składniki pożywienia odżywiają nasze fizyczne ciało, subtelna energia pokarmów wzmacnia naszą energię. Im bardziej jedzenie jest naturalne, pełne, nieprzetworzone, świeże tym więcej zawiera energii.
  • Właściwy ruch: poprzez angażowanie ciała do pracy, zapobiegamy entropii. W kategoriach fizycznych entropia to rozpraszanie energii, przeciwieństwo pracy rozumianej jako zorganizowane zastosowanie energii. Doskonałą formą ruchu jest np. taniec. Reguluje on zarówno stan napięcia mięśniowego jak i funkcje układu nerwowego.
  • Oddychanie świeżym powietrzem: świeże powietrze i słońce wzmacnia naszą energię. W jodze znane są ćwiczenia – pranajamy, które poprzez kontrolę oddechu umożliwiają kontrole energii.
  • Odpowiednia ilość snu i relaks: w życiu ważna jest równowaga pomiędzy aktywnością i biernością,  pracą (fizyczną i umysłową), a relaksem. Odpoczynek powinien być najprostszą rzeczą pod słońcem – w końcu wystarczy nic nie robić, a jednak wielu dorosłych ludzi musi się go uczyć na nowo. (Zainteresowanych odsyłam do tekstu „O sztuce lenistwa”.)

Rozumienie natury systemu energetycznego człowieka pozwala uczyć się utrzymywania przepływu energii w dynamicznej równowadze. Poszukiwanie informacji, a następnie zmobilizowanie się do regularnej pracy (w tym często zmiany głęboko zakorzenionych nawyków) jest łatwiejsze przy wsparciu trenera i grupy. Osoby zainteresowane tym tematem, które chciałyby praktycznie nad nim popracować zapaszmy do kontaktu mailowego, telefonicznego lub osobistego.

Gliwice, 24.10.2013

Prowadziły: Elżbieta Łowińska – biolog i naturoterapeuta, Krystyna Kozikowska-Koppel – psycholog

Opracowała: Krystyna Kozikowska-Koppel, Koordynator programu Inspirujące Czwartki