Sprawna Szkoła

Pomysłodawca i koordynator: Agnieszka Filipkowska.

Przedstawienie idei programu:

Projekt „Sprawa Szkoła” był innowacyjnym projektem, który poszerzał ofertę edukacyjną w placówkach oświatowych, realizowanym w latach 2017-2018. Pozwalał przygotować komfortowe warunki dla nauki zachowań społecznych u uczniów i pokazać im, co to tolerancja, dialog i umiejętność radzenia sobie w każdej sytuacji. Te umiejętności były ćwiczone zarówno w relacji uczeń zdrowy – uczeń zdrowy, jak i w relacji uczeń zdrowy – uczeń niepełnosprawny, szerząc tym samym w naturalny sposób idee integracji z jednoczesnym poszanowaniem asertywności z jednej strony oraz eliminowaniem pozy roszczeniowej z drugiej strony.

Cele programu:

  1. Promowanie współistnienia w społeczeństwie na zasadach wzajemnego szacunku i tolerancji przy jednoczesnym budowaniu poczucia własnej wartości uczniów.
  2. Rozwój kompetencji emocjonalnych, osobistych (zagadnienia związane z inteligencją emocjonalną – świadome zarządzanie emocjami i reakcjami) i społecznych (udoskonalenie współpracy w grupie – zależność, wsparcie, odpowiedzialność) uczniów.
  3. Rozwój kreatywności i wyobraźni uczniów.
  4. Edukacja ekologiczna na temat segregowania i przetwarzania tworzyw sztucznych.

Adresaci:

Uczniowie szkół podstawowych i ponadpodstawowych, szkół „zwykłych” i integracyjnych z 15 placówek (minimum jedna klasa w każdej placówce). Proponowane zabawy edukacyjne i ćwiczenia były dostosowane do wieku beneficjentów, adresowane są odpowiednio do dzieci w wieku 6-9 i 10-12 lat, a następnie 13-15 lat i wyżej.

Co dawały uczestnikom?

  • Rozwój zdolności w zakresie pracy w grupie oraz zarządzania emocjami.
  • Rozwój zaradności w sytuacjach wymagających zastosowania tzw. wyjść awaryjnych.
  • Nabycie świadomości, że szacunek, jaki mamy do siebie przekłada się na szacunek do innych i vice-versa.
  • Nabycie umiejętności praktycznej pomocy innym przy jednoczesnym zachowaniu postawy asertywnej. Zrozumienie pojęcia idei integracji jako wyznacznika tolerancji.
  • Pozyskanie wiedzy w zakresie recyklingu materiałów wtórnych na przykładzie zbierania nakrętek.

Opis programu (jak przebiega, z czego się składa):

Program składał się z bloków w postaci spotkań trwających 2 x po 45 min z przerwą, z jedną lub kilkoma klasami (w zależności od potrzeb szkoły jak i dysponowania wolną przestrzenią). Obejmowały one 3 ćwiczenia, każde zajmujące ok 15-20 min. Po każdym z nich był czas na dyskusję, w trakcie której dzieci i młodzież dzielili się swoimi spostrzeżeniami i odczuciami. Warsztaty miły za zadanie unaocznić zdrowym dzieciom jak wygląda świat z perspektywy osoby z dysfunkcjami (osoby na wózku, osoby niedowidzącej lub słabowidzącej, osoby niemej, osoby z ADHD/zespołem Aspergera, osoby chorej przewlekle). Natomiast dzieciom z niepełnosprawnościami – pozwolić odczuć , jak bezradni czują się ich rówieśnicy w kontakcie z nimi; nie mogąc postawić się w ich położeniu, nie wiedzą czego się od nich oczekuje.

Materiały i pomoce do zadań np. biała laska dla niewidomych, drewniany próg do prób pokonywania go wózkiem,  pozwalały unaocznić czym są bariery architektoniczne. Uświadamiły, jak ważna może być dla osoby niepełnosprawnej pomoc i dlaczego nie powinna być ona niczym krępującym dla obu stron, czyli dla osoby pomagającej i osoby której się pomaga.

Na zajęciach obecny też był pies asystent – jedyny, przeszkolony pies w Gliwicach. Są one w Polsce mało znane, niewiele się o nich mówi, a jednak aby mogły sprawnie „pracować” wymagane jest odpowiednie ich traktowanie, szczególnie osób postronnych. Uczniowie uzyskali tym sposobem wiedzę z pierwszej ręki odnośnie psów asystentów i przewodników.

Finansowanie: Samorząd Miasta Gliwice.