Doradztwo życiowe i zawodowe

Doświadczenie wskazuje, że człowiek może zrobić wszystko, pod jednym tylko warunkiem, że wie co chce zrobić. Historia pełna jest przykładów ludzi, którzy zrealizowali coś, co powszechnie wydawało się nie do zrealizowania, jeśli wystarczająco mocno tego chcieli i wystarczająco uparcie do tego dążyli. Na bazie analizy ich doświadczeń wypracowano szereg przepisów na to jak, krok po kroku, osiągnąć to czego się pragnie. Istnieją podręczniki czy treningi uczące jak stworzyć sobie życie odpowiadające najskrytszym marzeniom.

Wielu ludziom one się nawet bardzo podobają, jednak gdy próbują stosować zawarte w nich porady okazuje się, że nie mają ich do czego zastosować, bo nie wiedzą czego chcą, albo w ogóle nie wiedzą co to znaczy „chcieć”. Brak ukierunkowania jest bolesny, nie pozwala im bowiem na podejmowanie jasnych i jednoznacznych decyzji, uniemożliwia wykorzystanie własnego potencjału, uzyskanie zadowolenia i satysfakcji. Większość ludzi posiada talenty, których nigdy nie wykorzystuje, bo nie widzą celu nawet w ich odkrywaniu w sobie. Dla wielu osób „chcieć” znaczy coś koło „fajnie by było, gdyby”, natomiast kiedy okazuje się, że realizacja owego chcenia zaczyna wymagać dyscypliny, wysiłku, mierzenia się z trudnościami, własnymi słabościami czy oporami otoczenia, rezygnują. Obserwacja uczy, że jedynie prawdziwa pasja jest w stanie skłonić człowieka do rozwijania swoich możliwości tak długo aż staną się mistrzostwem.

Na początku lat 80-tych dwóch psychologów z Harvardu przeprowadziło badania wśród ludzi, którzy uważali się za szczęśliwych. Okazało się, że łączyły ich tylko 2 cechy: dokładnie wiedzieli czego chcą i mieli poczucie, że są na drodze do osiągnięcia tego. Kiedy spotkasz takiego człowieka dostrzeżesz na jego twarzy ożywienie, będzie on zaangażowany i odkryjesz, że ma w sobie coś, co wyzwala jego energię, po prostu chce coś robić. Wiesz czego chcesz, kiedy budząc się rano nie możesz doczekać się dalszego ciągu, bo wiesz po co przeżyjesz ten dzień. Prawdziwe dokonania są właśnie udziałem najzwyklejszych ludzi, którzy wiedzą czego chcą. Czasami nawet ich wyjściowe możliwości są mniejsze od tych, którzy całe życie świetnie się zapowiadali, ale nigdy nie odkryli czego naprawdę chcą.

Poszukiwanie własnego życiowego celu bywa jednak trudnym zadaniem. Wynika to z  tego, że każdy człowiek w zasadzie wie czego chce, ale w pewien sposób powstrzymuje się przed odkryciem tego. Właśnie ta wewnętrzna świadomość powoduje, że ludzie nie są zadowoleni z tego co robią, czują niespełnienie, znudzenie i niedosyt, a ich życie wydaje się im jałowe i pozbawione czegoś istotnego. Spotkałam kiedyś dyrektora dobrze prosperującej firmy, który zwątpił w swoje umiejętności kierownicze, ponieważ mimo sukcesów praca nie dawała mu zadowolenia. W trakcie rozmowy okazało się, że jego umiejętności kierownicze były bardzo dobrze rozwinięte, a tak naprawdę nie odpowiadała mu branża, w jakiej pracował. Uświadomił sobie, że chce kierować firmą tylko… nie tą, jaką obecnie kieruje.

Bardzo trudno jest zobaczyć samego siebie bez lustra. Rozmowa z drugą osobą może stać się właśnie takim lustrem. Odpowiednio fachowo przygotowana osoba może stać się katalizatorem naszych poszukiwań oszczędzając nasz czas, energię i finanse. Bardzo pomocna może się też okazać grupa osób, z czym mamy do czynienia w przypadku treningu grupowego, która wspiera poszukującego i dostarcza mu informacji z odmiennych punktów widzenia.

Jeśli już więc wiele razy zastanawiałeś się czego chcesz i odpowiedzi, które znajdujesz nie przydają Ci energii i chęci do działania być może warto spotkać się z kimś, kto może Ci pomóc w poszukiwaniach. Psycholog może Ci zaproponować testy, ćwiczenia, specjalnie ukierunkowaną rozmowę, pokazać na źródła twoich trudności uniemożliwiających Ci odkrycie czego chcesz.

Często powodem tego, że nie wiemy o co nam chodzi są wewnętrzne bariery powstrzymujące nas przed poznawaniem samego siebie. Tworzą one rodzaj zaciemnień naszej świadomości i uniemożliwiają dotarcie do niektórych informacji. Zawsze istnieje powód dla którego nie odnajdujemy wewnętrznego kierunku działania. Czasem jedyne co potrzebujemy to zrozumienia dlaczego nie wiemy czego chcemy. A ponieważ w pewien sposób sabotujemy sami siebie jest to często niemożliwe do zobaczenia bez pomocy z zewnątrz. Jednymi z takich sabotujących jest myślenie, że na zastanawianie się nad sobą nie mamy czasu, energii, że nie warto, a na korzystanie z pomocy innych brak nam pieniędzy.  Dowiedziono, że człowiek zawsze potrafi znaleźć pieniądze na to co dla istotne, ale żadne badania nie dały dotąd odpowiedzi na pytanie dlaczego sam dla siebie bywa tak mało istotny. Życie jest zbyt krótkie i zbyt cenne aby pozwolić sobie na brak kierunku.

Krystyna Kozikowska-Koppel